NIEPUBLICZNA  SZKOŁA PODSTAWOWA

 

  im. POWSTAŃCÓW WIELKOPOLSKICH

     

               w TRZECIEWNICY                                                         

                                                                                                         

Historia szkoły

Na to od kiedy istnieje szkoła w Trzeciewnicy nie ma żadnych dokumentów, ale według oświadczeń najstarszych mieszkańców szkoła prawdopodobnie została zbudowana w latach 1886 – 1898. Szkoła od początku istniała w piętrowym budynku zbudowanym przy szosie w zachodniej części wsi. Mieściły się w niej dwie duże klasy, jedna na parterze, druga na piętrze. Na parterze było mieszkanie dla kierownika szkoły, a na piętrze dla nauczyciela pomocniczego. Szkoła posiadała 4 oddziały, czyli klasy. Do szkoły uczęszczały dzieci w wieku 7 – 14 lat. W dwóch ostatnich klasach dzieci uczyły się przez 2 lata (zakres nauczania 6 klas). Jeżeli ktoś chciał ukończyć 7 klasę to musiał chodzić do szkoły w Nakle. W klasach były piece w których spalało się węgiel i torf. Pierwszym kierownikiem szkoły był p. Bąbiński a następnie p. Ksawery Kowalski, który uczył tu do 1923 r. Pochowany jest na cmentarzu w Trzeciewnicy. Od 1 września 1923 r. kierownikiem szkoły został p. Alojzy Kaczmarek, który uczył tu do 21 czerwca 1939 r. Nauczycielami pomocniczymi byli: p. Maszyńska, Halina Dąbrowska, Jan Dąbrowski. Przeciętnie do szkoły uczęszczało 130 dzieci. W sierpniu 1939 r. p. Alojzy Kaczmarek , kierownik szkoły powołany został do oddziału policji. Gdy wybuchła wojna znalazł się w niewoli niemieckiej, z której wrócił w 1941 roku. Po powrocie z niewoli musiał pracować jako robotnik przy budowie szosy. Zmarł w 1942 r. Pochowany jest na miejscowym cmentarzu. Od września 1939 r. do 31 grudnia 1944 r. w szkole uczyli Niemcy, którzy dojeżdżali z Suchar, gdzie mieściła się siedziba Hitlerjugend. W styczniu 1945 roku w dniach wyzwolenia wnętrze szkoły i dach zostały zniszczone od pocisków. Gmach nie nadawał się do prowadzenia zajęć. Od 25 kwietnia 1945 do 30 czerwca 1950 roku lekcje odbywały się w budynku zastępczym naprzeciw cmentarza. Budynek ten był wtedy bardzo zaniedbany. Panował tam straszny bałagan, ale mieszkańcy wsi cieszyli się, że znowu będzie polska szkoła i z zapałem przystąpili do uporządkowania budynku. W krótkim czasie sale lekcyjne zostały wyremontowane. Budynek ten był własnością p. Józefa i Jana Ćwikłów.

Pierwszym kierownikiem szkoły po wojnie była pani Helena Krzyżan. W szkole uczyły też p. Łażewska i Chociłowska.

 W latach 1945 – 50 odbudowano też właściwy budynek szkolny. Pierwsza po odbudowie inauguracja roku szkolnego nastąpiła w tym budynku 1 września 1950 r. Kierownikiem szkoły była wówczas p. Gdomska – Sieprawska. Po pani Sieprawskiej kierownikiem szkoły została p. Damiana Mantaj, a później do roku 1973 jej mąż Modest Mantaj. W starym budynku szkolnym były tylko 3 klasy. Warunki nauczania były bardzo trudne, dlatego postanowiono szkołę rozbudować. W latach 1966 – 67 pobudowano pawilon z 4 izbami lekcyjnymi, biblioteką i pokojem nauczycielskim. Oddanie do użytku pawilonu w znacznym stopniu poprawiło warunki nauczania. Przy budowie pawilonu bardzo zaangażowani byli mieszkańcy wsi i Zakład Karny. Dzięki pracy społecznej udało się w krótkim czasie zakończyć budowę pawilonu. 1 maja 1967 roku nastąpiło uroczyste oddanie pawilonu. Szkołę do rozpoczęcia nowego roku szkolnego 1967 – 68 przygotowali rodzice. Matki aktywnie pracowały przy porządkowaniu wnętrz. 1 września 1967 roku kierownictwo szkoły objął p, Roman Nogalski. W szkole w Trzeciewnicy nauczali między innymi: Pilarska, Okońska, Wolko, Ziemczonek, Kubińska, Korpal, Nowak, Mińkowska. Od roku 1964 p. T. Bachta, od r. 1968 – p. A. Drzonek, a od 1973 – p. Klementyna Belzerowska.

Przewodniczącymi Komitetu Rodzicielskiego byli: Czesław Mathews, Bernard Troczyński, Józef Dembiński, Franciszek Wekwart, Małgorzata Kubacka, Stanisław Szumlał, U Kubiak,  M. Kubińska, Ewa Jassel, Rufin Kubacki, Dorota Gliszczyńska i obecnie Marzena Łuksztedt

 

 

Kalendarium

1832r.             – pierwsze wzmianki w dokumentach o istnieniu w Trzeciewnicy szkoły  elementarnej                                                   

1886 –1889 r. – w tych latach powstawał nowy piętrowy budynek szkoły

1907 r.            – strajk dzieci sprzeciwiających się nauce religii w języku niemieckim

1939 r.            – szkoła zostaje przejęta przez Niemców

1945 r.            – budynek szkoły zostaje zniszczony na skutek bombardowania

   1945 r.            – uczniowie podejmują naukę w innym budynku zaadoptowanym do pracy dydaktycznej

1 IX 1950 r.    – inauguracja roku szkolnego w odbudowanej szkole

V 1967 r.        – uroczyste oddanie do użytku pawilonu szkolnego

   X 1989 r.        – obchody stuleci istnienia szkoły

   30 V 1990 r.   – uroczyste nadanie szkole imienia Powstańców Wielkopolskich

   I 1991 r.          – dzień 7 stycznia przyjęto jako Dzień Patrona Szkoły

   X 2005r.         – powstało Szkolne Koło Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego

   9 V 2005r.      – zorganizowano gminny konkurs pt „Po europejsku – znaczy wspólnie”

  10 V 2006r.     – zorganizowano i przeprowadzono gminny konkurs twórczości literackiej

                             „Baśnie wybranego kraju Unii Europejskiej”

  12 V 2007r.     – organizacja III Zjazdu Szkół i Kół Województwa Kujawsko – Pomorskiego    noszących imię Powstańców Wielkopolskich

  2 IV 2008r.      – organizacja gminnego konkursu „Jesteśmy pokoleniem Jana Pawła II’’

  1.09.2008r.      - przekształcenie szkoły na szkołę niepubliczną

 

 

 

HYMN SZKOŁY

 

GOSPODARZE

Słowa i muzyka:

 JERZY KRZYWOSZEWSKI

Przed nami piękny kraj jezior i lasów

Przed nami piękny cel i śmiała myśl

Wezwanie naszych dni i naszych czasów

I zaufanie tych, co ku nam szli.

Refren

Bo w nas tyle zapału i wiary,

Tyle młodych uśmiechów na twarzy,

Tyle siły i serca bez miary,

Tyle troski gospodarzy.

O dobrobyt tej ziemi o jej piękno bo cudna                  

I kulturę na co dzień, chociaż wiemy że trudna.

Cel nasz jasny zadanie, zadanie nie łatwe

Byle wytrwać do końca na straży, służbę dzielić

Wśród starszych i dziatwę i być zawsze tych            

Ziem gospodarzem.